|
به‌روز شده در: ۰۲ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۱:۰۶
کد خبر: ۴۲۰
تاریخ انتشار: ۱۶ فروردين ۱۳۹۵ - ۱۷:۲۵
در بد‌ترین تحریم‌های نظامی در زمان جنگ حرکتی را آغاز کردیم که به خودکفایی رسیدیم و حتی موشک‌هایی با بُرد 110 کیلومتر را خود می‌ساختیم. امروز در بسیاری جهات پهلو به پهلوی آمریکا حرکت می‌کنیم.
بخش عمده مشکلات کشور که اقتصادی هم هست، تنها با «اقتصاد مقاومتی» قابل رفع شدن است. اقتصاد مقاومتی هم یعنی اقتصاد مردمی. هنوز هم 85 درصد اقتصاد کشور دولتی است درحالیکه باید صددرصد مردمی شود. باید این سدها و موانعی که بر سر راه اقتصاد مردمی هست برداشته شود یعنی الان اگر کسی بخواهد یک کارخانه راه بیندازد پشیمان می‌شود بس که موانع وجود دارد.
اقتصاد مقاومتی یعنی بگذارید مردم خودشان تولید کنند، قیم مردم نشوید، این قدر سنگ بر سر راه تولید مردم نگذارید و کارشان را تسهیل کنید، نه اینکه کالایی را که می‌توانیم تولید کنیم را از خارج وارد کنید.
خداوند کشور ما را به حدی غنی کرده که ما از هر چیز، بهترین نوع آن را داریم، مانند نفت و گاز و معادن. به گفته کار‌شناسان، ما می‌توانیم تا 200 میلیون نفر را از نظر کشاورزی تأمین کنیم.
بنده روزی که آقای روحانی گفتند مشکل آب ما هم با رفع تحریم‌ها حل می‌شود، عصبانی شدم که چرا این حرف را می‌زند، تحریم‌ها مؤثر بود. اما من خودم مدعی‌ام که در بد‌ترین تحریم‌ها که تحریم نظامی در زمان جنگ بود، حرکتی را آغاز کردیم که در زمینه تأمین نیازهای جنگ به خودکفایی رسیدیم و همه مهمات و تجهیزات را خودمان تأمین می‌کردیم، حتی موشک‌هایی با بُرد 110 کیلومتر را خود می‌ساختیم و حتی اطلاع کامل دارم که امروز در بسیاری جهات پهلو به پهلوی آمریکا حرکت می‌کنیم. در صنعت موشکی امروز قدرت ممتاز جهان هستیم، در زیردریایی و مسائل نظامی صددرصد خودکفا هستیم. اگر همین روحیه را داشته باشیم، به گفته امام، اگر بخواهیم، می‌توانیم.
بعد از کربلای 5، ما دیگر به کمک دنیا احتیاج نداشتیم، با هرآنچه که خودمان داشتیم می جنگیدیم. ما در ضعف آتش‌بس را نپذیرفتیم. دلیلمان هم دو اتفاقی است که افتاد. اولا عملیات فروغ جاویدان یا همان عملیات مرصاد را با موفقیت پشت سر گذاشتیم و ریشه منافقین کنده شد و دوم حمله‌ای که عراق با 15 لشکر به جنوب داشت و حتی بهتر از قبل توسط سپاه و ارتش  سرکوب کردیم. این یعنی ایران آن زمان در دوران قدرت بود. لذا معتقدم در آن زمان ما به نتایجی که می‌خواستیم رسیده بودیم.
اگر ما بعد از فتح خرمشهر حاضر نبودیم آتش بس را بپذیریم به این خاطر بود که در موضع ضعف بودیم. اولا برخی نقاط کشورمان در اشغال عراق بود و اگر آتش‌بس را می پذیرفتیم عراق بر ما مسلط بود. دوما اینکه تغییری در ماهیت متجاوز داده نشده بود، لذا معتقد بودیم که جنگ باید ادامه پیدا کند و باید جنگ را به داخل خاک عراق ببریم. اصرارمان برای ورود به خاک عراق هم به این دلیل بود که این کار نشانه‌ای از رسیدن به یک قدرت دفاعی کامل بود و آن شعار «جنگ جنگ تا رفع فتنه» اینگونه محقق می‌شد.
اگر امروز می‌بینیم که دشمن در گزینه نظامی فقط شعار می‌دهد برای این است که ما آن زمان چشم فتنه را کور کردیم.ما امروز از نظر دفاعی آنقدر قدرتمند شدیم که هرکسی بخواهد به ما حمله کند در محاسباتش کم می آورد.
اگر همین الان فرمان بدهند من دوباره لباس سپاه را تنم می کنم و هرکجا بخواهند میروم. اما از آن مهمتر اگر آن موقع ما توان بسیج کردن مثلا یک میلیون یا بیشتر را داشتیم، الان توان بسيج کردن ده میلیون نفر را داریم. منظورم نیروی نظامی ارتش و سپاه هم نیست؛ نیروی مردمی و بسیج را مي گويم.
الان بیش از 10 میلیون بسیجی آموزش دیده کد دار داریم که با یک فرمان به صحنه می آیند. این از نظر عِده. از نظر عُده هم دیدید که دنیا چطور به یک آزمایش موشک بالستیک عماد واکنش نشان داد. امکاناتی که امروز داریم اصلا قابل مقایسه با آن روزها نیست. ما امروز از نظر دفاعی صددرصد خودکفا هستیم. لذا مطمئن باشید اگر هر جنگی در بگیرد ما این بار زودتر پیروز می شویم.




نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: